Wróć na stronę głównąWirtualna przymierzalnia dla sklepu odzieżowego. Wybierasz górę, dół i buty, a cały zestaw oglądasz na modelce w ruchu. Możesz zmieniać kolejne elementy bez zatrzymywania nagrania.
Zdjęcia pozwalają obejrzeć każdą rzecz osobno. Trudniej na nich sprawdzić, jak koszula wygląda z wybraną spódnicą i jak cały zestaw zachowuje się w ruchu.
Chcieliśmy dać odwiedzającym możliwość samodzielnego łączenia ubrań na modelce. Z zachowaniem wyglądu sesji: tej samej osoby, światła i tła.
Punktem wyjścia jest nagranie modelki w bazowym zestawie. Na jego podstawie powstały warianty tego samego ujęcia, w których zmienia się pojedyncze ubranie.
Strona łączy te warianty w wybrany zestaw. Pięć gór, pięć dołów i cztery warianty butów dają sto kombinacji. Można je zmieniać podczas oglądania, bez zatrzymywania nagrania.
Jedna modelka, jasne tło i kolekcja w grafitach, bieli i wiśni.
Ujęcie bazowe i jedenaście wariantów z pojedynczymi elementami kolekcji.
Synchronizacja ruchu, dopasowanie obrazu i wyodrębnienie ubrań.
Wybór ubrań z wieszaków, przewijanie kolekcji i zapisywanie zestawów.
Nagranie bazowe i warianty ubrań mają różną liczbę klatek. Dopasowujemy ich przebieg, żeby ruch modelki i materiału zgadzał się w każdym momencie.
Między wygenerowanymi wariantami pojawiają się drobne przesunięcia. Korygujemy je klatka po klatce, żeby ubrania pozostawały na swoim miejscu.
Z każdego wariantu wydzielamy ubranie wraz z jego cieniem. Zachowujemy krawędzie materiału, żeby dobrze łączył się z pozostałymi elementami zestawu.
Ubrania nakładamy w ustalonej kolejności. Osobno opracowane fragmenty pozwalają zachować właściwe relacje między rękawem, spódnicą i sylwetką modelki.
Góry, doły i buty mają osobne rzędy wieszaków. Kolekcję można przeciągać lub przeglądać strzałkami, a wybrane zestawy zapisać.
Tunika i bazowe szorty mają zbliżony kolor. Przy wyodrębnianiu tuniki korzystamy także z różnic jasności i cienia przy brzegu materiału.
Wiśniowa kurtka i skóra mają miejscami podobną jasność. Sam kolor czerwony nie wystarcza do ich rozdzielenia, dlatego uwzględniamy również różnice odcienia.
Dłoń może znajdować się przed ubraniem albo częściowo znikać za falbaną. Uwzględniamy to przy łączeniu warstw, żeby kolejność elementów zgadzała się z ujęciem.
Wiązania spódnicy wystawały poza jej obrys i utrudniały łączenie z innymi ubraniami. Usunęliśmy je z materiału przed przygotowaniem warstwy.
Odwiedzająca wybiera ubrania i od razu widzi je razem na modelce. Może porównać zestawy w tym samym świetle i ujęciu, a ulubione zapisać.
Zmiana elementu garderoby nie przerywa nagrania. Dzięki temu można obserwować ruch materiału i sprawdzać kolejne połączenia.
